Bir kariyerin ardından: Cenk İşler

Başarılı bir futbolcu olduğumu, yedi sekiz yaşlarımda mahallede top oynarken büyüklerimiz söyledi bana. Daha sonra ailemin de kanına girdiler ve kulübe yazıldım. O zamanlar benden 10 yaş büyükler “Bu çocukta ışık var” diyorlardı. O an ben de başarılı bir futbolcu olabileceğimi anladım.

Futbol hayatımda yaşadığım en mutlu an, Samsunspor formasıyla çıktığım ilk lig maçı. Almanya’da yetişip, büyüdüm. Hayalimde, hedefimde hep Samsunspor forması giymek vardı. 17 yaşında 200 kişi arasından Samsunspor’a seçildim. İlk sezon PAF takımda oynadıktan sonra A takıma yükseldim. A takımla çıktığım ilk lig maçı benim için çok büyük önem taşıyor. Hedefe ulaşmanın verdiği keyif gibi güzel bir şey yok.

Kariyerimdeki en büyük üzüntüyü, 1997 senesinde sezon başında yaşadım. Transfer döneminde Samsunspor, Beşiktaş’a transfer olmama izin vermemiş ancak devre arasında beni Adanaspor’a satmıştı. Beşiktaş’a verilmeyip altı ay sonra Adanaspor’a yollanmak beni çok üzmüştü.

Kendimle en çok gurur duyduğum an, Adanaspor’da oynadığım dönemde milli takımın ilk 11’inde yer aldığım maç. Lige çok iyi başlayıp ardından 2002 Dünya Kupası eleme maçında Moldova’ya karşı direkt 11’de başladım. O zaman kadroda Inter’den, Fenerbahçe’den, Galatasaray’dan pek çok oyuncu vardı. Adanaspor’dan gelip ilk 11’de başlamak benim için gurur vericiydi.

Bunu daha önce kimseye anlatmadım ama, 1993 senesinde Samsunspor’dan Ünyespor’a kiralanmıştım. Orduspor’la oynuyorduk ve Orduspor’un kalecisiyle çok şiddetli bir şekilde çarpıştık. Bağırsağım yırtılmış ve iç kanama geçiriyormuşum. İlk gelen doktor teşhis koyamadı. 16-17 saat o şekilde bekledikten sonra başka bir doktor geldi ve beni hemen ameliyata aldı. O doktor gelmese belki de hayatımı kaybedebilirdim. Bu olaydan hiç kimseye bahsetmedim.

Benim için futbol, hayat felsefem. Olmazsa olmazlarımdan biri… İlk başladığım yıllarda fazla farkında değildim ama yaşım ilerledikçe bu işi okuldan bile fazla sevdiğimi anladım. Sevdiğim işi yapabilmek için sürekli mücadele ettim.

Taraftardan en ilginç tepkiyi, 2002 senesinde Samsun’da aldım. O zamanlar İstanbulspor forması giyiyordum. Sezonun bitimine iki üç hafta kala Samsunspor’la karşılaştık. Samsunspor’un ligde kalmak için o maçı mutlaka kazanması gerekiyordu. Ancak biz maçı 1-0 kazandık, golü de ben attım. Samsunspor’lu taraftarlardan hiçbir protesto, kötü tepki gelmedi. Tabii ben de kariyerim boyunca Samsunspor’a gol attıktan sonra asla sevinmedim. Genel olarak taraftarlar tarafından seviliyordum.

Yorumlar

yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapın Giriş

Leave a Reply