Üstündeki forma, onun çocukluk aşkıydı

Babam hasta Galatasaraylı olduğu için ben de doğuştan Galatasaraylıyım. Yaşadığımız köyde (İzmir, Bergama) babam kahvehanecilik yapıyordu. 2000 senesinin Galatasaray kadrosunun tamamı kahvehanenin duvarlarında asılıydı. Neredeyse bütün köy Galatasaraylıydı.

Hele 1996’dan sonrası, kadroları ezbere bilirdik! Her maçlarını takip ederdim. Hatta o zaman da maçları şifreli kanal verdiği için başka bir köye giderdik.

Semih, bugünlerde çocukluğundan beri aşık olduğu formayı giyiyor. Ancak o tutkusundan hiçbir azalma yok! Onu en çok da kaybettiği maçlarda yaşıyor…

Mağlup olduğumuz maçlarda üzüntüden sabahladığım oluyor, “Biz Galatasarayız, nasıl yeniliriz!” diyorum.

Semih Kaya röportajının tamamını, FourFourTwo Şubat sayısında bulabilirsiniz.

Yorumlar

yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapın Giriş

Leave a Reply