Hayatımı Değiştiren Maçlar: Marco van Basten

Hollandalı efsane, kariyerinde dönüm noktası olan maçları anlatıyor…

3 Nisan 1982
Ajax-NEC Nijmegen: 5-0
“Profesyonel olarak çıktığım ilk maçtı. Hem de her zaman formasını giymek istediğim Ajax kulübüyle… İkinci yarının başında Johan Cruyff’un yerine oyuna girmiş ve gol atmayı başarmıştım. Harika bir duyguydu. Özellikle de 16 yaşındaki biri için… Hâlâ okula gidiyordum ancak birden ülke çapında ünlü oldum. Her şey değişti.”

8 Aralık 1985
Ajax-Sparta Rotterdam: 9-0
“Bu maçta altı gol atmıştım. Çektiğim her şut gol oluyor gibiydi! Hollanda’da çok iyi bir istatistik yakalamıştım; İtalya’da oynamaktan çok daha kolaydı. Her vurduğum gol oluyormuş gibi hissettiğim birkaç maç daha oldu. Bunu şimdi Cristiano Ronaldo ve Lionel Messi’de görebilirsiniz. La Liga’da bir sezonda 40-50 gol atıyorlar. Benim de gol oranım fena değil; 26 maç oynayıp 27 gol atıyordum ancak çok sakatlık yaşadım. Her maç oynayabilseydim ben de 40-50 gole ulaşırdım!”

van basten2

15 Haziran 1988
İngiltere-Hollanda: 1-3
“Özel bir gündü. Hat-trick yapmıştım ama daha da önemlisi, uzun bir sakatlıktan dönmüştüm ve formumu yakalamakta zorlanıyordum. İlk maçı Sovyetler Birliği’ne karşı kaybettik. Daha sonra Rinus Michels bana İngiltere karşısında görev verdi ve şansımızın da yardımıyla 3-1 kazandık. O maçtan sonra Euro 88 boyunca her şey iyi gitti. Herkes finalde Sovyetler Birliği’ne attığım golü hatırlıyor ancak her maç önemlidir. İngiltere’ye karşı bu galibiyeti alamasaydık finale çıkamazdık.”

24 Mayıs 1989
Steaua Bükreş-Milan: 0-4
“İlk Şampiyon Kulüpler Kupası finalimdi ve çok gergindim. Camp Nou’da oynanacak final için otobüsle giderken çok sayıdaki Milan taraftarını görmek bize iyi geldi. Herkes birbirine bakıp aynı şeyi düşünüyordu: Burada kaybedemeyiz. Stadyumdaki her şey kırmızı siyahtı. Maçta iki gol attım, Gullit de öyle. Fazla problem yaşamadık, güzel bir akşamdı.”

van basten3

26 Mayıs 1993
Marsilya-Milan: 1-0
“Bir Şampiyon Kulüpler Kupası finali daha; hatta tarihin ilk Şampiyonlar Ligi finali. O zamanlar bilmiyordum ama kariyerimin son maçıydı. Sahaya dönme konusunda sabırsızdım ancak bileğim hâlâ çok acı veriyordu ve işler iyi gitmedi. Oldukça mutsuzdum ama bunu değiştiremiyorsunuz. Şimdi 22 yıl daha yaşlı ve olgunum. O zamanlar bunu kabullenmek zordu ve canımı yakıyordu ancak şimdi bu kabul etmek zorunda olduğum bir şey.”

Yorumlar

yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapın Giriş

Leave a Reply